Pięknoróg szydłowaty

Opis

Pięknoróg szydłowaty to drobny, galaretowaty grzybek o kształcie żółtej lub żółtopomarańczowej pałeczki albo szydełka, wysokości 1–2 cm i grubości zaledwie kilku milimetrów. Powierzchnia jest gładka, a w czasie deszczu lepka. Zwykle nie jest rozgałęziony, a z jednej podstawy często wyrasta kilka owocników.

Rośnie gromadnie na martwym drewnie drzew liściastych: na pniakach, pniach i gałęziach, w lasach liściastych, mieszanych i w parkach. W Polsce jest pospolity, a owocniki można spotkać przez cały rok, najczęściej od wiosny do jesieni.

Odróżnia się go od pozostałych pięknorogów rozmiarem i kształtem: pięknoróg największy jest znacznie większy i krzaczasto rozgałęziony, pięknoróg dwuprzegrodowy jest grubszy, krótszy, widlasty i rośnie na drzewach iglastych, a pięknoróg językowaty jest szeroki w stosunku do wysokości. Grzyb jest niejadalny.

Cechy rozpoznawcze

Kapelusz

Brak kapelusza: owocnik jest galaretowaty, pałeczkowaty lub szydłowaty, zwykle nierozgałęziony, prosty, z tępym lub zwężającym się końcem. Wysokość 1–2 cm, grubość około 1–3 mm. Powierzchnia naga, gładka, od żółtej do żółtopomarańczowej, w wilgotną pogodę lepka. Często kilka owocników wyrasta z jednej wspólnej podstawy.

Hymenofor (spód kapelusza)

Brak blaszek, rurek i kolców. Hymenium pokrywa boki owocnika.

Trzon

Brak wyodrębnionego trzonu; owocnik jest jednolitą pałeczką, nasadą przyrośniętą do drewna.

Miąższ

Galaretowaty, o łagodnym smaku, bez zapachu. Nie należy próbować miąższu.

Wysyp i zarodniki

Barwa wysypu: brak danych. Zarodniki kiełbaskowate, gładkie, 7,5–9,5 × 3–4 µm. Każda podstawka wytwarza i aktywnie wyrzuca tylko dwa zarodniki.

Siedlisko i występowanie

Ekologia. Saprotrof na martwym drewnie drzew liściastych: pniach, pniakach i gałęziach. Zazwyczaj rośnie grupowo.

Występowanie. Występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą, także na wielu wyspach. W Polsce pospolity, w lasach liściastych i mieszanych oraz w parkach. Nie jest objęty ochroną prawną w Polsce.

Owocnikowanie. Owocniki mogą pojawiać się przez cały rok, głównie od wiosny do jesieni.

Z czym można go pomylić?

• Calocera furcata (pięknoróg dwuprzegrodowy) — Najbardziej podobny. Zarodniki mają 1–3 przegrody, owocnik jest grubszy, krótszy i zwykle widlasto rozgałęziony; rośnie na drzewach iglastych.
• Calocera viscosa (pięknoróg największy) — Większy i krzaczasto rozgałęziony; rośnie na martwym drewnie drzew iglastych.
• Calocera glossoides (pięknoróg językowaty) — Mały, ale szeroki w stosunku do wysokości.

Na jednej cesze nie wolno polegać. Jeśli nie masz pewności, nie zbieraj. Pokaż grzyba grzyboznawcy w sanepidzie.

Ciekawostki

• Podstawki grzybów z rzędu Dacrymycetales mają kształt widełek („kamertonu”), a każda wytwarza i wyrzuca tylko dwa zarodniki.
• Pierwotnie opisany przez Batscha jako Clavaria cornea; do rodzaju Calocera przeniósł go Elias Fries w 1827 r.
• W polskim piśmiennictwie nazywany też goździeńcem wiązkowym, goździeńcem bruzdowanym i pięknorogiem rogowatym; obecną nazwę nadał Franciszek Błoński w 1896 r.
• Występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą.