Kania czy muchomor sromotnikowy? Jak je odróżnić

Czubajka kania (Macrolepiota procera) — akwarela
Czubajka kania Macrolepiota procera
Muchomor zielonawy (Amanita phalloides) — akwarela
Muchomor zielonawy Amanita phalloides śmiertelnie trujący sobowtór
☠ Śmiertelnie trujący

Pomyłka kani z muchomorem sromotnikowym (w atlasach: muchomor zielonawy) to jedna z najczęstszych przyczyn śmiertelnych zatruć grzybami w Polsce. Dotyczy zwłaszcza młodych, jeszcze zamkniętych owocników i białej formy muchomora. Dorosła kania ma kapelusz jak parasol, ruchomy pierścień i wzór skóry węża na trzonie — muchomor nie ma wzoru, a u nasady trzonu ma workowatą pochwę, często schowaną w ściółce.

Muchomor zielonawy — śmiertelnie trujący grzyb. Objawy mogą pojawić się dopiero po wielu godzinach — przy podejrzeniu zatrucia dzwoń pod 112, nie czekaj na objawy.

Najważniejsze różnice

CechaKaniaMuchomor sromotnikowy
Nasada trzonubulwa bez pochwybulwa w białej, workowatej pochwie (często ukrytej w ściółce)
Trzon pod pierścieniembrązowe, poprzeczne prążki jak skóra wężabiaławy, gładki lub z delikatnymi łuseczkami
Pierścieńgruby, ruchomy — daje się przesuwać po trzoniezwisający, przyrośnięty do trzonu
Kapelusz10–30 cm, brązowe łuski na jaśniejszym tle, ciemny garb5–15 cm, gładki, zielonkawy, oliwkowy, bywa całkiem biały
Wysokośćtrzon 15–40 cmtrzon 8–15 cm
Gdzie rośnieskraje lasów, polany, łąki, przydrożalasy liściaste i mieszane, zwłaszcza pod dębami i bukami

Na jednej cesze nigdy nie wolno polegać. Sprawdzaj wszystkie naraz, na całym owocniku.

Jak sprawdzić w lesie

  1. Wykręć cały owocnik razem z nasadą trzonu — ucięty nożem grzyb traci najważniejszą cechę, pochwę.
  2. Odgarnij ściółkę wokół podstawy i sprawdź, czy bulwa nie siedzi w workowatej pochwie.
  3. Obejrzyj trzon pod pierścieniem: kania ma wyraźny wzór skóry węża, muchomor nie.
  4. Sprawdź, czy pierścień da się przesunąć po trzonie.
  5. Nie zbieraj młodych, zamkniętych owocników „jajek” — w tym stadium nawet doświadczeni grzybiarze się mylą.

Do kani podobne są też małe czubajeczki (Lepiota), w tym śmiertelnie trujące, oraz muchomor plamisty — ma ciemny kapelusz z białymi łatkami, odwrotnie niż kania.

Każdy okaz, co do którego masz wątpliwość, pokaż grzyboznawcy — bezpłatnie oceniają grzyby stacje sanepidu.

Porównanie cech z Atlasu

Kapelusz

Czubajka kaniaŚrednica 10–30 cm (opisy podają też do 25 cm), parasolowaty, z wyraźnym ciemnym garbkiem na środku. Młody jajowaty i zamknięty, potem stożkowaty, niskołukowaty, w końcu płaski i rozpostarty. Skórka popękana, łuszcząca się: u młodych owocników brązowa, u starszych biaława z dużymi brązowymi łuskami, które łatwo usunąć. Brzeg postrzępiony, zwykle biały.
Muchomor zielonawyŚrednica 5–15 cm; młody półkulisty, potem dzwonkowato-łukowaty, w końcu rozpostarty. Skórka gładka, nieprążkowana przy brzegu, z promieniście ułożonych włókienek, łatwo daje się ściągnąć, wilgotna lepka. Barwa biało-zielonkawa, oliwkowozielona, szarozielona lub brunatnozielona, na brzegu zwykle jaśniejsza, czasem żółtawa; wypłowiała na słońcu, po deszczu i u starych okazów. Istnieje też forma całkiem biała. Na kapeluszu bywają białe resztki osłony ogólnej. Barwa kapelusza jest zmienna i nie jest cechą rozpoznawczą.

Hymenofor (spód kapelusza)

Czubajka kaniaBlaszki gęste, szerokie, wolne (niezrośnięte z trzonem), białe lub w starszym wieku bladoróżowe; u starszych okazów z ochrowym nalotem.
Muchomor zielonawyBlaszki gęste, wolne (niezrośnięte z trzonem), białe, u starych okazów z lekkim żółtawo-zielonkawym odcieniem. U młodych owocników ukryte pod osłoną.

Trzon

Czubajka kaniaDługość 15–40 cm (opisy podają też 12–40 cm), grubość do 2 cm, walcowaty, u dołu zakończony bulwą (do ok. 4 cm). Początkowo pełny i gąbczasty, później pusty, łatwo wyłamuje się z kapelusza, włóknisty. Pierścień ruchomy, zwisający. Pod pierścieniem ciemniejsze, poprzeczne prążki tworzące wzór przypominający skórę węża; powyżej pierścienia gładki, białawobrązowy.
Muchomor zielonawyWysokość 8–15 cm, grubość 1–2 cm, walcowaty, białawy z żółtawo-zielonkawym lub szaro-oliwkowym odcieniem; powyżej pierścienia gładki, pod pierścieniem z delikatnymi łuskami, czasem tworzącymi zygzakowaty wzór. Pierścień zwisający, biały do żółtawego, ok. 1–1,5 cm pod kapeluszem. Nasada bulwiasta (do ok. 4 cm), otoczona wysoką, białawą, workowatą, postrzępioną i odstającą pochwą (volva), często ukrytą w ściółce – przy oznaczaniu trzeba ją odsłonić.

Miąższ

Czubajka kaniaBiały (według części opisów może mieć bladoróżowy odcień), nie zmienia barwy po uszkodzeniu. W kapeluszu miękki, w trzonie łykowaty. Smak łagodny, przyjemny; zapach delikatny, grzybowo-owocowy (według części opisów orzechowy). Sprawdzanie smaku nieznanych grzybów nie jest zalecane.
Muchomor zielonawyBiały, nie zmienia barwy po przekrojeniu. Zapach u młodych okazów słaby, słodkawy (miodowy), z wiekiem coraz silniejszy, mdląco słodki i nieprzyjemny; u starych bywa opisywany jako zapach ziemniaków. Smak bywa opisywany jako przyjemny – nie wolno go sprawdzać; nie należy próbować miąższu tego ani żadnego podejrzanego grzyba.

Wysyp i zarodniki

Czubajka kaniaWysyp biały. Zarodniki elipsoidalne, gładkie. Wymiary 15–20 × 10–13 µm (podawane tylko w części opisów).
Muchomor zielonawyWysyp biały. Zarodniki gładkie, szeroko elipsoidalne do prawie kulistych, amyloidalne (z jodem barwią się na niebiesko). Wymiary: 7–12 × 6–9 µm (opisy podają różne zakresy; spotyka się też 8 × 11 µm i 8–10 µm).

Kiedy rosną

Czubajka kania

sierpień – październik

Obserwacje w Polsce według miesięcy (GBIF, 1049 rekordów). Ciemne słupki = sezon.

Muchomor zielonawy

sierpień – październik

Obserwacje w Polsce według miesięcy (GBIF, 352 rekordów). Ciemne słupki = sezon.

Zdjęcia z natury

Czubajka kania — zdjęcie z natury
Czubajka kania · zdjęcie: Ewa Olchanowska, CC BY 4.0 — źródło
Muchomor zielonawy — zdjęcie z natury
Muchomor zielonawy · zdjęcie: Paweł Sadkowski, CC0 1.0 — źródło

Inne podobne gatunki

Najczęstsze pytania

Jak odróżnić kanię od muchomora sromotnikowego?

Kania ma ruchomy pierścień, wzór skóry węża na trzonie i bulwę bez pochwy. Muchomor sromotnikowy ma gładki lub delikatnie łuskowaty trzon, pierścień przyrośnięty i workowatą pochwę u nasady. Żadna pojedyncza cecha nie wystarcza — oglądaj cały owocnik z nasadą.

Czy można zbierać młode, zamknięte kanie?

Nie zbieraj ich. Młoda kania ma kapelusz zamknięty jak jajo i wtedy najłatwiej pomylić ją z muchomorem, zwłaszcza z jego białą formą.

Co zrobić, jeśli ktoś zjadł grzyba, który mógł być muchomorem?

Natychmiast dzwoń pod 112, nawet jeśli nie ma jeszcze objawów — po muchomorze sromotnikowym pojawiają się zwykle po 6–24 godzinach, a wtedy wątroba jest już uszkadzana. Zabierz resztki grzybów do szpitala.

Gribo nie ocenia jadalności. Rozpoznanie ze zdjęcia — także w aplikacji — nie zastępuje grzyboznawcy. Aplikacja przy każdym wyniku pokazuje sobowtóry i ostrzega przed gatunkami trującymi, także bez zasięgu.

Więcej par: Pieczarka polna czy muchomor sromotnikowy · Gołąbek zielonawy czy muchomor sromotnikowy · Gąska zielonka czy muchomor sromotnikowy · Prawdziwek czy goryczak żółciowy · wszystkie sobowtóry